مزایای داکوژل

مزایای داکوژل

داکوژل، تنها فرمولاسیون سرماخوردگی است که علاوه بر مسکن، آنتی هیستامین و ضد احتقان، دارای دکسترومتورفان به عنوان ضد سرفه می باشد.

 

 

دکسترومتورفان به عنوان یک داروی ضد سرفه[1] دارای ATC Code به صورت R05DA09 و یکی از ترکیبات فعال در داروها برای سرماخوردگی و سرفه است. استفاده های پزشکی دیگر آن در تسکین درد و کاربردهای روانی است. به شکل های شربت، قرص، اسپری و شکلات به فروش می رسد. دکسترومتورفان در فرم خالص خود به شکل پودر سفید می باشد. دکسترومتورفان اگر از بیشترین دوز مجاز آن مصرف شود می تواند به عنوان یک توهم زا عمل کند. مکانیسم عمل آن به صورت یک آنتاگونیست نا رقابتی رسپتور NMDA (N متیل D-آسپارتات) عمل می کند و اثراتی شبیه به کتامین و فنسیکلیدین[2] ایجاد می کند. این دارو همچنین آگونیست رسپتور سیگما 1 نیز می باشد. دکسترومتورفان راحت در اتانل % 96 حل می شود و اصولا در آب نامحلول است.

مسیرهای استعمال و دوز مصرف

این دارو به صورت خوراکی است و در فراورده های دارویی به تنهایی یا در ترکیب با گایافنزین، پسودوافدرین، فنیل افرین، کلر یا بروم فنیرامین، کدئین و یا استامینوفن وجود دارد. میانگین دوز مجاز و معین شده دکسترومتورفان برای بزرگسالان برای اثرات ضد سرفه ای آن، مصرف 15-30 mg در 3 تا 4 بار در روز می باشد و در این بازه دوز به شدت موثر و ایمن است.

 

 

فارماکوکنیتیک

بعد از مصرف خوراکی آن، این دارو سریع در دستگاه گوارش (معده روده ای) جذب می شود که مقادیر سرمی آن در طی 2 تا 2.5 ساعت به بیشترین مقدار می رسد. این دارو از جریان خون جذب می شود و تقریبا 33 تا 80 % از خون مغز به مایع مغزی نخاعی عبور می کند. فعالیت ضد سرفه ای آن برای تقریبا 5 تا 6 ساعت ماندگار است با نیمه عمر پلاسمایی 2 تا 4 ساعت. دکسترومتورفان به سرعت توسط کبد متابولیزه و o- دمتیله می شود تا متابولیت فعال دکستروفان[3] را ایجاد کند. دکستروفان خودش یک ترکیب فعالضد سرفه ای است. سپس N-دمتیله و تا حدودی با گلوکورونیک اسید و یون های سولفات کونژوگه می شود. سایتوکروم P-450 در ایزوفرم 2D6 این دارو را غیر فعال می کند. این دارو از کلیه بدون تغییر یا به عنوان یک متابولیت دمتیله دفع می شود. دکستروفان متابوالیت اصلی و فعال به لحاظ فارماکولوژی با نیمه عمر تقریبا 3.5 تا 6 ساعت و یک آنتاگونیست قوی NMDA است.

تداخلات دارویی

دکسترومتورفان نباید با مهار کننده های منو آمین اکسیداز (MOAI) و مهار کننده های بازجذب انتخابی سروتونین (SSRI) به علت ظهور سندرم سروتونین (تب، فشار خون بالا و آریتمی) مصرف شوند. دکسترومتورفان را نباید با ترفنادین[4] و دیفن هیدرامین ترکیب کرد زیرا اثرات متقابل خطرناک دارند. از آنجایی که مصرف دکسترومتورفان می تواند باعث ترشح هیستامین شود، استفاده از آن در آتوپیک برای کودکان بسیار محدود می باشد. اثرات ضد افسردگی CNS ممکن است هنگام مصرف همزمان با الکل، آنتی هیستامین ها، روانگردان ها و سایر داروهای ضد افسردگی CNS رخ دهد.

اگر تب شدید و یا حملات آسم داشته باشید، یا داروهای افسردگی مصرف می کنید، نباید این دارو را مصرف کنید.

اثربخشی آن در بیماران مبتلا به سرفه پاتولوژیک در مطالعات کنترل شده نشان داده شده است: قدرت آن تقریباً برابر با کدئین است. در مقایسه با کدئین، دکسترومتورفان عوارض جانبی ذهنی و گوارشی کمتری ایجاد می کند. سمیت آن پایین است اما دوزهای به شدت زیاد آن ممکن است افسردگی سیستم عصبی مرکزی را ایجاد کند.

 

[1] –  antitussive drug

[2] – phencyclidine (PCP)

[3] –  dextrorphan

[4] – terfenadine

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *